ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΡΕΜΠΟΡΙΟΥ -ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ,ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΡΕΜΠΟΡΙΟΥ – ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ,

ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Ο Πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Πειραιώς κ. Β. Κορκίδης, εκπροσωπώντας την Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου, στην ημερίδα που πραγματοποίησε το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας την Κυριακή 22/4 με θέμα «Έλεγχος παρεμπορίου – Στήριξη παραγωγής, εργασίας και εθνικής οικονομίας», εκφώνησε σχετική ομιλία για το σοβαρό πρόβλημα του παρεμπορίου, το οποίο έχει εξελιχθεί ραγδαία σε διαχρονικά επικίνδυνο φαινόμενο, στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:

«Το παρεμπόριο αποτελεί την μάστιγα της Ελληνικής οικονομίας και έχει πλέον πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις στον χώρο της παραγωγικής και εμπορικής δραστηριότητας . Όλες οι πόλεις, όλα τα χωριά, αλλά και κάθε γωνιά της χώρας μας, έχει κατακλύσει από το παράνομο υπαίθριο εμπόριο, είτε με την μορφή πλανόδιων μικροπωλητών, είτε με την μορφή στάσιμου με πάγκους, τσουβάλια, παζάρια και παραλαϊκές.

Το παρεμπόριο δυστυχώς αντιπροσωπεύει το 30 με 40% της διακίνησης του εμπορίου στην χώρα μας και ο ετήσιος τζίρος του υπολογίζεται σε περίπου 5 δις ευρώ που αντιστοιχεί σε φοροδιαφυγή της τάξεως του 1,5 δις ευρώ και απώλειες εσόδων ΦΠΑ περίπου άλλο ένα δις ευρώ. Στις παραπάνω απώλειες εσόδων για την Ελληνική οικονομία μπορούν να προστεθούν οι διαφυγόντες δασμοί, Δημοτικά τέλη, ασφαλιστικές εισφορές και φυσικά οι χαμένες θέσεις εργασίας.

Τα τελευταία χρόνια, η αναλογία του παράνομου προϊόντος έναντι του νόμιμου είναι ένα προς δυο και η τελική τιμή του παράνομου αγαθού διαμορφώνεται σε πολλές περιπτώσεις στο 1/10 της τιμής του νόμιμου. Στο κύκλωμα παράνομης διακίνησης προϊόντων συμμετέχουν 30.000 μικροπωλητές στο λεκανοπέδιο και άλλοι 20.000 στην υπόλοιπη Ελλάδα που στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ως γνωστό οικονομικοί μετανάστες

Το ελληνικό οργανωμένο εμπόριο και η ελληνική παραγωγική αλυσίδα αντιμετωπίζουν μια συνεχή απειλή και βιώνουν ένα περιβάλλον αθέμιτα ανταγωνιστικό, που τα μερίδια πλούτου και εργασίας συνεχώς ανακατανέμονται και επιβάλλεται ένας γενικότερος συναγερμός. Επιβάλλεται άμεσα η αναδόμηση τόσο του εμπορίου, όσο και της ελληνικής βιοτεχνίας.

Το παρεμπόριο τυπικά απαγορεύεται. Ουσιαστικά όμως, οι παράνομοι εδώ και χρόνια δρουν σχεδόν ανενόχλητοι, χωρίς να πληρώνουν φόρους, κερδοσκοπούν σε βάρος των καταναλωτών, του υγιούς εμπορίου, της τοπικής κοινωνίας, της Ελληνικής οικονομίας και της απασχόλησης. Θέτουν σε σοβαρό κίνδυνο τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αποδυναμώνουν το νόμιμο στεγασμένο υγιές εμπόριο και φυσικά αδιαφορούν για την ποιοτική κατοχύρωση, την υγεία και την ασφάλεια του καταναλωτή.

Παρά το γεγονός, ότι η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου και οι Εμπορικοί Σύλλογοι κατά καιρούς κερδίσαμε τις περισσότερες μάχες, είναι σίγουρο ότι δεν το νικήσαμε, γιατί δυστυχώς τα πλοκάμια του παρεμπορίου είναι πολλά και μακριά. Χρειάζεται να επιδείξουμε πολύ περισσότερη τόλμη, ρήξεις και συγκρούσεις με το άρρωστο κατεστημένο της αδιαφάνειας, της συναλλαγής και της διαφθοράς, για να κερδίσουμε τουλάχιστον την στήριξη της κοινωνίας.

Είναι απορίας άξιο, πως σε ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως το παρεμπόριο, που για πρώτη φορά ίσως συμφωνούμε όλοι, πολιτικοί, βιοτέχνες, έμποροι, Επιμελητήρια, Σύλλογοι, κοινωνικοί εταίροι δεν μπορέσαμε μέχρι σήμερα να το ελέγξουμε και να το περιορίσουμε.

Το ερώτημα είναι: Θέλουμε και δεν μπορούμε; Ή μπορούμε και δεν θέλουμε; Χωρίς βέβαια να αποκλείεται και η άποψη ότι, ούτε μπορούμε, ούτε θέλουμε.

Εάν λοιπόν θέλουμε, τότε πρέπει όλοι οι φορείς της Κεντρικής και της Τοπικής εξουσίας να συντονίσουν τις ενέργειές τους, να ενεργοποιηθούν ταυτόχρονα και συνεχώς οι ελεγκτικοί μηχανισμοί τουλάχιστον τριών Υπουργείων, η Νομαρχία, ο Δήμος και η ΕΛ.ΑΣ., διαφορετικά το παρεμπόριο θα διογκώνεται συνεχώς σε βάρος όλων μας.

Οι προτάσεις και άμεσες ενέργειες όλων των Εμπορικών Συλλόγων και φυσικά της ΕΣΕΕ είναι :

1. Η αυστηρή εφαρμογή του ισχύοντος νόμου.

2. Η εμπέδωση των υπηρεσιών ότι ο έλεγχος είναι καθήκον και όχι απλά δικαίωμα.

3. Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών με προσωπικό και εξοπλισμό.

4. Η ενεργοποίηση των ελεγκτικών κλιμακίων του ΥΠ.ΑΝ. σε καθημερινή βάση και σε όλη την επικράτεια.

5. Η ριζική μεταρρύθμιση σε τομείς, όπως η διαφθορά και η διαφάνεια συναλλαγών.

6. Η προστασία του υγιούς επιχειρηματικού και εργασιακού περιβάλλοντος, καθώς και η προστασία του καταναλωτή.

7. Η κοινωνική συναίνεση και όχι η κοινωνική δέσμευση και η εφαρμογή ενός δίκαιου κοινωνικού αυτοματισμού.

8. Υποχρεωτική συμμετοχή όλων των κοινωνικών εταίρων, καθώς και των καταναλωτικών οργανώσεων σε δημόσιο διάλογο και σθεναρή υπεράσπιση των θέσεών μας, με μια κοινή καμπάνια κατά του παρεμπορίου.

9. Οι διοικητικές ποινές να γίνουν και ποινικές και να εφαρμόζονται αυτεπάγγελτα οι διαδικασίες κατάσχεσης και απέλασης.

10. Τέλος, το κυριότερο είναι ότι απαιτούμε πολιτική βούληση στην πράξη, ρήξη με τα αδιαφανή συμφέροντα, την πάταξη των άτυπων συνδιαλλαγών, λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική διάσταση του κοινωνικού προβλήματος που δημιουργείται σε βάρος του νόμιμου στεγασμένου υγιούς εμπορίου.

Οι προτάσεις όλων των φορέων και ο δημόσιος διάλογος για σοβαρά θέματα έχουν την αξία τους. Ειδικότερα μάλιστα για θέματα στήριξης της ελληνικής παραγωγής, εργασίας και εθνικής οικονομίας.

Αρκεί όμως ο οποιοσδήποτε διάλογος να καταλήξει κάπου, να παράγει αποτέλεσμα, να εισάγει θετικά πρόσημα, να δίνει προοπτική ελπίδας, να δημιουργεί όραμα, να θέσει νέους στόχους.

Βλέπουμε καθημερινά, ότι το πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να απαγκιστρωθεί από αυτές τις δυνάμεις οι οποίες, σε πολλές περιπτώσεις, ασκούν μια ιδιότυπη τρομοκρατία την οποία ονομάζουμε με ευκολία κοινωνικό και πολιτικό κόστος.

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν όλοι, ότι εκπτώσεις στην εφαρμογή των νόμων δεν προβλέπονται στο πρόγραμμα της Κυβέρνησης με πρόσταγμα τις μεταρρυθμίσεις. Δεν υπάρχει οίκτος για τις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας μας και δεν πρέπει να υπάρχει αντίστοιχα ανοχή για τους παράνομους μετανάστες μικροπωλητές και τα οργανωμένα κυκλώματα που τους εκμεταλλεύονται.

Είναι βέβαιο, ότι κάποιοι που ξεβολεύονται θα διαμαρτύρονται. Δεν μπορούν όμως αυτοί οι κάποιοι ολίγοι να κρατούν δέσμια μια ολόκληρη κοινωνία. Μια κοινωνία σκληρά εργαζομένων ανθρώπων που σιωπηρά δέχεται να υπονομεύεται ο υγιής ανταγωνισμός, η παραγωγικότητα, η ανάπτυξη και η ευημερία της από την παραοικονομία, την φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή του παρεμπορίου».